Powód do radości
Jak informują pracownicy narodziny młodej tapirki były dużym zaskoczeniem dla opiekunów.
- Na świat przyszła samiczka tapira anta, córka Tosi i Irka. Narodziny malucha są powodem do radości dla opiekunów, ale również niemałym zaskoczeniem. Tosia przez trzy lata mieszkała sama. Ale po przyjeździe partnera do ogrodu okazało się, że para szybko przypadła sobie do gustu. Efektem tego spotkania jest właśnie młoda samiczka, która przyszła na świat w Borysewie – informują pracownicy.
Poród przebiegł sprawnie i bez komplikacji. Już około 20 minut po narodzinach maluch próbował stawiać pierwsze kroki, a po niespełna godzinie po raz pierwszy napił się mleka mamy.
Co ważne, odwiedzający mogą obserwować młodą tapirkę na wybiegu już od pierwszych dni jej życia. Uwagę przyciąga przede wszystkim jej charakterystyczne umaszczenie.
– To natura zadbała o bezpieczeństwo tych maluchów. Takie umaszczenie pomaga im chronić się w zaroślach, by w naturalnych warunkach unikać ataku drapieżników, między innymi jaguarów i kajmanów – wyjaśnia Dariusz Pabich z Zoo Borysew.
Młode tapiry rodzą się z ciemnobrązowym futrem pokrytym białymi paskami i kropkami. Ten wyjątkowy wzór pełni funkcję naturalnego kamuflażu. Dopiero po około roku umaszczenie stopniowo zanika, a młode zaczynają przypominać dorosłe osobniki.
Ciąża trwała ponad rok
Narodziny poprzedziło długie oczekiwanie. Tosia i Irek pochodzą z europejskich ogrodów zoologicznych i uczestniczą w programach hodowlanych prowadzonych przez współpracujące placówki.
Po potwierdzeniu ciąży badaniem USG opiekunowie musieli uzbroić się w cierpliwość. Ciąża u tapira anty trwa około 13 miesięcy i należy do najdłuższych wśród ssaków tej wielkości. Co więcej, samica najczęściej rodzi tylko jedno młode, dlatego każde narodziny są wyjątkowym wydarzeniem.
Tapir anta, zwany również tapirem nizinnym, jest największym ssakiem lądowym Ameryki Południowej. Dorosłe osobniki osiągają ponad dwa metry długości i mogą ważyć nawet 250 kilogramów.
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech tego gatunku jest krótka, ruchliwa trąba powstała z połączenia nosa i górnej wargi. Dzięki niej tapiry z łatwością zrywają liście, owoce oraz młode pędy roślin, a także doskonale wyczuwają zapachy.
W naturalnym środowisku tapiry zamieszkują lasy tropikalne w pobliżu rzek, jezior i terenów podmokłych. Świetnie pływają i nurkują, a w razie zagrożenia potrafią przemieszczać się po dnie zbiorników wodnych. Woda zapewnia im również ochłodę podczas upałów oraz dostęp do części pożywienia.
Choć nie mogą pochwalić się doskonałym wzrokiem, nadrabiają to świetnie rozwiniętym słuchem i węchem.
Żywe skamieniałości
Tapiry uznawane są za jedne z najstarszych współcześnie żyjących grup ssaków. Ich przodkowie pojawili się na Ziemi kilkadziesiąt milionów lat temu, dlatego często określa się je mianem „żywych skamieniałości". Mimo że przypominają świnie, ich najbliższymi krewnymi są konie i nosorożce.
Komentarze (0)