Miłość od pierwszego spotkania
Historia rodziców małej tapirki jest wyjątkowa. Tosia przez trzy lata mieszkała w Zoo Borysew sama. Wszystko zmieniło się po przyjeździe Irka z innego europejskiego ogrodu zoologicznego. Zwierzęta szybko się zaakceptowały, a efektem ich spotkania są właśnie narodziny samiczki.
Poród przebiegł bez komplikacji. Już po około 20 minutach od przyjścia na świat maluch próbował stawiać pierwsze kroki. Zaledwie godzinę później po raz pierwszy napił się mleka mamy.
Od pierwszych dni życia młodą tapirkę można obserwować na wybiegu.
Wygląda zupełnie inaczej niż dorosłe tapiry
Największą uwagę odwiedzających przyciąga niezwykłe umaszczenie młodego zwierzęcia. Charakterystyczne białe paski i kropki na ciemnobrązowym futrze sprawiają, że wygląda zupełnie inaczej niż dorosłe osobniki.
– To natura zadbała o bezpieczeństwo tych maluchów - mówi Dariusz Pabich z Zoo Borysew - Takie umaszczenie pomaga im chronić się w zaroślach, by w naturalnych warunkach unikać ataku drapieżników, między innymi jaguarów i kajmanów.
To nie przypadek. W naturze taki wzór pełni funkcję kamuflażu i pozwala młodym tapirom skutecznie wtapiać się w otoczenie. Dopiero po około roku paski i kropki zaczynają zanikać, a zwierzę stopniowo nabiera wyglądu dorosłego tapira.
Na potomstwo trzeba było czekać ponad rok
Gdy badanie USG potwierdziło ciążę Tosi, rozpoczęło się długie oczekiwanie. Ciąża tapira anta trwa około 13 miesięcy i należy do najdłuższych wśród ssaków tej wielkości. Najczęściej rodzi się tylko jedno młode, dlatego każde narodziny są niezwykle cennym wydarzeniem.
Tosia i Irek pochodzą z europejskich ogrodów zoologicznych i uczestniczą w międzynarodowych programach hodowlanych prowadzonych przez współpracujące ze sobą placówki.
Największy lądowy ssak Ameryki Południowej
- Tapir anta (Tapirus terrestris), nazywany również tapirem nizinnym, jest największym ssakiem lądowym Ameryki Południowej. Dorosłe osobniki mogą osiągać ponad 2 metry długości i ważyć nawet 250 kilogramów – informuje Zoo Borysew.
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech tego gatunku jest krótka, ruchliwa trąba powstała z połączenia nosa i górnej wargi. Dzięki niej tapiry sprawnie zrywają liście, owoce i młode pędy roślin, a także wyczuwają zapachy i orientują się w otoczeniu.
Świetni pływacy i "żywe skamieniałości"
W naturalnym środowisku tapiry zamieszkują lasy tropikalne w pobliżu rzek, jezior i terenów podmokłych. Woda jest dla nich miejscem odpoczynku, zdobywania pokarmu i schronienia.
- Zwierzęta te doskonale pływają, a w razie zagrożenia potrafią zanurzyć się pod wodę i przemieszczać po dnie zbiornika. W wodzie szukają również pożywienia oraz ochłody podczas upałów – opisuje personel Zoo Borysew.
Choć nie mają najlepszego wzroku, doskonale radzą sobie dzięki świetnie rozwiniętemu słuchowi i węchowi.
Tapiry są uznawane za jedną z najstarszych współcześnie żyjących grup ssaków. Ich przodkowie pojawili się na Ziemi kilkadziesiąt milionów lat temu, dlatego często określa się je mianem „żywych skamieniałości”. Mimo że z wyglądu mogą przypominać świnie, ich najbliższymi krewnymi są konie i nosorożce.
Ich dieta składa się głównie z liści, owoców, młodych pędów, traw i roślin wodnych. W naturze odgrywają również niezwykle ważną rolę w rozsiewaniu nasion, wspierając odtwarzanie i utrzymanie lasów tropikalnych.
Już podbiła serca opiekunów
Nowa mieszkanka Zoo Borysew dopiero poznaje świat, ale już wzbudza ogromne zainteresowanie odwiedzających.
- Nowa mieszkanka Zoo Borysew ma przed sobą jeszcze wiele miesięcy poznawania świata pod czujnym okiem mamy. Już dziś jednak skradła serca opiekunów i zwiedzających, którzy mogą obserwować jej pierwsze kroki oraz codzienne odkrywanie otoczenia – podkreślają opiekunowie tapirów z Borysewa.
Komentarze (0)