reklama

Rewolucja w polskiej ortografii. Od 2026 roku piszemy zupełnie inaczej

Opublikowano:
Autor:

Rewolucja w polskiej ortografii. Od 2026 roku piszemy zupełnie inaczej - Zdjęcie główne
Autor: Pixabay | Opis: Nienajlepiej już poprawne. Nowe reguły języka polskiego

reklama
Udostępnij na:
Facebook
WydarzeniaZmodyfikowane reguły nie są próbą odświeżenia słownika ani zabiegiem estetycznym. Ich sednem jest zmiana sposobu myślenia o poprawnej pisowni. Dotychczas użytkownik języka często stawał przed koniecznością rozstrzygania, czy dana forma pełni funkcję czasownikową, przymiotnikową albo partykułową. Nowa norma rezygnuje z takich rozróżnień tam, gdzie nie są one potrzebne do skutecznej komunikacji.
reklama

Dopiero analiza pełnego zestawu zasad pokazuje, że to konsekwentne porządkowanie systemu, a nie zbiór punktowych poprawek.

Edukacja i egzaminy – stopniowe przechodzenie na nowe reguły

Zmiany nie zostały natychmiastowo narzucone szkołom. Przewidziano okres przejściowy obejmujący lata 2026–2030. W tym czasie na egzaminach zewnętrznych – w tym na egzaminie ósmoklasisty oraz maturze – uznawane są zarówno zapisy zgodne z dotychczasową normą, jak i te wynikające z nowych zasad.

Dopiero od 2031 roku nowa ortografia stanie się jedyną obowiązującą na egzaminach państwowych.

„Nie” z przymiotnikami i przysłówkami – jedna zasada bez wyjątków

Przykłady: nieadekwatny, niebanalny, niemiły, niemilszy, nienajmilszy; nielepiej, nienajlepiej, nienajstaranniej

reklama

Jedną z najbardziej odczuwalnych zmian jest wprowadzenie łącznej pisowni „nie” z przymiotnikami i przysłówkami we wszystkich stopniach. Znikają wyjątki i konieczność ustalania stopnia czy sensu formy. Od teraz zapis jest zawsze łączny.

Imiesłowy odmiennie – koniec „świadomej” rozdzielności

Przykłady: niepisany, niezrobiony, niezdarty, niemalujący, nieidący, nieśpiewający

Zapis „nie” z imiesłowami odmiennymi został ujednolicony. Niezależnie od tego, czy forma jest interpretowana jako czasownikowa czy przymiotnikowa, obowiązuje pisownia łączna.

reklama

Nazwy mieszkańców – wielka litera jako standard

Przykłady: Warszawianin, Zgierzanin, Ochocianka, Mokotowianin, Nowohucianin

Nazwy mieszkańców miast, dzielnic, osiedli i wsi zapisujemy wielką literą. Reguła nie przewiduje odstępstw i obowiązuje we wszystkich kontekstach.

Nieoficjalne nazwy etniczne – wybór autora

Przykłady: kitajec lub Kitajec, angol lub Angol, jugol lub Jugol, żabojad lub Żabojad, szkop lub Szkop, makaroniarz lub Makaroniarz

reklama

W przypadku potocznych nazw etnicznych dopuszczono dwie poprawne formy zapisu. Autor tekstu może zdecydować się na małą lub wielką literę.

Marki i przedmioty – rozszerzona wielka litera

Przykłady: samochód marki Ford, pod oknem zaparkował czerwony Ford

Nowa norma pozwala zapisywać wielką literą nie tylko nazwę firmy, ale również pojedynczy egzemplarz produktu tej marki.

Cząstki „-by” po spójnikach – zapis rozdzielny

Przykład: „Zastanawiam się, czy by nie pojechać w góry”

reklama

Cząstki -bym, -byś, -by, -byśmy, -byście zapisujemy rozdzielnie ze spójnikami. Dotychczasowe formy łączne nie są już jedyną poprawną opcją.

Przymiotniki na „-owski” – mała litera bez interpretacji

Przykłady: dramat szekspirowski, epoka zygmuntowska, koncert chopinowski, wiersz miłoszowski

Zapis przymiotników tworzonych od nazw osobowych zakończonych na „-owski” został ujednolicony. Zawsze stosujemy małą literę.

Formy archaiczne – dopuszczona dwoistość zapisu

Przykłady: jackowe dzieci lub Jackowe dzieci, poezja miłoszowa lub poezja Miłoszowa, zosina lalka lub Zosina lalka, jacków dom lub Jacków dom

W przypadku przymiotników o charakterze archaicznym pozostawiono możliwość zapisu małą lub wielką literą.

„Pół-” – zapis łączny i z łącznikiem

Przykłady: półzabawa, półnauka, półżartem, półserio; pół-Polka, pół-Francuzka

„Pół-” zapisujemy łącznie, gdy tworzy nowy wyraz. Łącznik stosujemy wyłącznie w odniesieniu do jednej osoby.

Wyrażenia powtórzone – trzy poprawne warianty

Przykłady: tuż-tuż / tuż, tuż / tuż tuż; trzask-prask / trzask, prask / trzask prask; bij-zabij / bij, zabij / bij zabij

W parach wyrazów równorzędnych dopuszczono trzy formy zapisu: z łącznikiem, z przecinkiem oraz rozdzielnie.

Wielkie litery w nazwach komet i obiektów publicznych

Przykłady: Kometa Halleya, Kometa Enckego; Aleja Róż, Plac Zbawiciela, Park Kościuszki, Kopiec Wandy, Zamek Książ, Most Poniatowskiego, ulica Józefa Piłsudskiego

W nazwach komet wszystkie człony zapisujemy wielką literą. Uporządkowano także zapis nazw obiektów przestrzeni publicznej.

Lokale, instytucje i nagrody – jednolita wielka litera

Przykłady: Kawiarnia Literacka, Hotel pod Różą, Teatr Wielki; Nagroda Nobla, Nagroda Pulitzera, Nagroda Literacka Gdynia

Wielką literą zapisujemy wszystkie człony nazw lokali, instytucji oraz oficjalnych nagród i tytułów honorowych.

Przedrostki, „niby-” i „quasi-” – uporządkowany zapis

Przykłady: super-Europejczyk; superpomysł lub super pomysł; miniwieża lub mini wieża; ekożywność lub eko żywność; nibyartysta, quasinauka, niby-Polak

Przedrostki zapisujemy łącznie, z łącznikiem przed wielką literą lub rozdzielnie, jeśli funkcjonują samodzielnie. „Niby-” i „quasi-” zapisujemy łącznie z wyrazami pisanymi małą literą.

reklama
reklama
Udostępnij na:
Facebook
wróć na stronę główną

ZALOGUJ SIĘ

Twoje komentarze będą wyróżnione oraz uzyskasz dostęp do materiałów PREMIUM

e-mail
hasło

Zapomniałeś hasła? ODZYSKAJ JE

Komentarze (0)
Wczytywanie komentarzy
logo