16 czerwca 1940 roku burmistrz Kutna Wilfried Schürmann nakazał utworzyć w mieście getto. Powstało ono na niewielkim terenie po byłej cukrowni „Konstancja”. Niemcy nakazali wszystkim Żydom przenieść się na teren getta w ciągu jednego dnia. Pozwolono im zabrać ze sobą jedynie niewielką część majątku, konfiskowano także gotówkę i inne przedmioty. Ostatecznie przesiedlenia trwały najprawdopodobniej dwa lub trzy dni.
W getcie zebrano łącznie około 8 tysięcy Żydów z Kutna i całego regionu. Zmuszeni byli oni do mieszkania w stajniach i stodołach lub w prymitywnych schronieniach wykonanych często z mebli, dykty lub drewna oraz w ziemiankach i namiotach. Getto strzeżone było przez funkcjonariuszy Ordnungspolizei.
Likwidację getta rozpoczęto 19 marca 1942 roku. Żydzi, którzy przetrwali w tych nieludzkich warunkach, zbierani byli w kolejności alfabetycznej, a następnie transportowani ciężarówkami na stację kolejową. Stamtąd wywożono ich do obozu zagłady Kulmhof w Chełmnie nad Nerem, gdzie dokonywano zbiorowych egzekucji.
W czwartek, 19 marca, z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, mieszkańcy miasta wspólnie uczcili pamięć o poległych podczas likwidacji getta. Uroczystość miała miejsce przy tablicy pamiątkowej umieszczonej na murze dawnej cukrowni „Konstancja”. Symboliczne kwiaty złożyli przedstawiciele samorządów, instytucji i szkół.
Komentarze (0)